To nie jest adaptacja, a dekompozycja.
Fragment ciała dramatu Cocteau. Oddech Sary Kane. Wspomnienie Almodóvara.
Ostatnia próba uratowania nie tyle miłości, ile sensu, który ta miłość miała dać. Postać Cocteau przestaje być ofiarą, staje się demiurgiem.
Buduje własną narrację na gruzach relacji. Kreuje, do granic, nową formułę siebie. W świecie bez prawdy i bez drugiego człowieka każda
iluzja może trwać wiecznie. Prawdy już dawno nie ma, zostają jedynie pomniki możliwego.
Miłość nie istnieje, została tylko jej inscenizacja.
Kiedy zostajemy sami, to co pozostaje, to nie pustka, lecz nadmiar.
Myśli. Pragnień. Obrazów siebie.
Mówimy do nikogo i do wszystkich. Jakbyśmy udowadniali, że jeszcze tu jesteśmy.
Może wytwarzając kreację, iluzję, kłamstwo, odzyskuje się władzę nad formą, nad narracją, nad końcem. Może ciało bez organów jest jedynym ciałem aktualnie zdolnym przetrwać. Może wyzbycie się prawdy na rzecz możliwości wymyślenia siebie na nowo jest miarą
człowieczeństwa.

Wykonanie: Olimpia Ogrodowicz
Reżyseria: Julian Baranowski
Asystent reżysera: Oliwia Zdrojewska
Dramaturgia: Oliwia Zdrojewska, Julian Baranowski
Tłumaczenie: Roksana Różańska
Muzyka: Konrad Dembiński
Kostium: Ewa Topolska
Scenografia: Julian Baranowski, Ewa Daćko

Projekcje, materiały wideo: Julian Baranowski, Oliwia Zdrojewska

*******

Bezpieczne zakupy w Bilety24. W przypadku odwołania wydarzenia, gwarantujemy automatyczny zwrot środków potwierdzony komunikatem wysyłanym na adres e-mail, podany podczas zakupu.