BROMANCE / Michał Przybyła, Dominik Więcek

Spektakle

BROMANCE
Michał Przybyła, Dominik Więcek

Podobno mężczyźni powinni pozostawać oddaleni od siebie fizycznie.
Podobno chłopcom i facetom nie wypada trzymać się za ręce.
Odradza się im delikatnego przytulania czy głaskania w miejscach publicznych.
Zakazuje całowania przy powitaniu.
Mężczyźni nie powinni okazywać emocji i pozostawać w bliskich, emocjonalnych i dotykowych kontaktach.
Podobno demonstrowanie uczuć przez mężczyzn powinno być relegowane z przestrzeni publicznej i prywatnej.
Podobno to nie przystoi.
To niemęskie.

Wyobrażenie o spektaklu „Bromance” pojawiło się od zainteresowania dyskursem wokół nowej koncepcji braterstwa. Idei sformułowanej przez Jane Ward i opisywanej w „Not Gay. Sex between Straight White Man”.

Spektakl jest próbą zmierzenia się ze stereotypem „prawdziwego mężczyzny” w celu ukazania wielu wariantów męskości. Co za tym idzie przekraczania granic stereotypu i ponownego definiowania tożsamości męskiej, widzianej w szerszym aspekcie i nie wykluczającej postaw odbiegających od wyuczonej normy. Szukamy odpowiedzi na pytanie, w jaki sposób zostawić mężczyznom w przestrzeni publicznej nieformalne prawo do przejawów czułości czy sentymentalności, bez obawy o bycie posądzonym o śmieszność, czy słuchanie krytycznych uwag o niemęskim zachowaniu.

W czasie procesu twórczego nad spektaklem wróciliśmy do naszych doświadczeń i wspomnień. Wypreparowaliśmy z pamięci, dyskursu, obserwacji materiał ruchowy związany z dotykiem, czułością, ale także przejawami emocjonalnej bliskością obecnymi pomiędzy mężczyznami w koleżeńskich relacjach i poddaliśmy go osobliwości. Zderzaliśmy ze sobą różne sceny, które pozwoliły nam przeprowadzić diagnozę nad męskimi sposobami kreowania bliskości emocjonalnej i intymności. Performerzy skupiają się na sytuacjach, w których w obawie przez wykluczeniem i przekroczeniem granic normatywności, mężczyźni wyrzekają się pewnych gestów i zachowań.

Czy nienacechowany negatywnie bromance w naszym społeczeństwie jest możliwy?

_____________________________________________

Koncepcja, reżyseria, choreografia i wykonanie: Michał Przybyła, Dominik Więcek
Muzyka: Przemek Degórski
Opieka dramaturgiczna: Anna Królica

Laureaci konkursu rezydencyjnego NOWA GENERACJA

*******

Bezpieczne zakupy w Bilety24. W przypadku odwołania wydarzenia, gwarantujemy automatyczny zwrot środków potwierdzony komunikatem wysyłanym na adres e-mail, podany podczas zakupu.

Lokalizacja:
Scena Robocza
Grunwaldzka 22 (4 piętro)
Poznań

Polecamy także:

niedziela, 27 lis
11:00

Nanji, a właściwie Fryderyk (a może jednak Nanji?) to młody bocian biały, który przez zrządzenie losu urodził się nie w Europie, a w Afryce. Jest jedynym białym dzieciakiem wśród afrykańskich

piątek, 30 gru
19:00

Jeden z najsłynniejszych brodwayowskich musicali w znakomitej polskojęzycznej adaptacji Antoniego Marianowicza. Perypetie rodziny mleczarza Tewiego opowiedziane są tu – raz z humorem, raz przez łzy – na tle losów dwóch

sobota, 21 sty
19:00

Muzyka: Andrew LippaLibretto: Marshall Brickman i Rick ElicePrzekład: Jacek MikołajczykDLA ŻYWYCH, MARTWYCH I… NIEZDECYDOWANYCH!!! Morticia, zimna jak sopel lodu, Gomez, gorący jak wulkan, Wednesday, ich demoniczna córka i Pugsley, słodki,

niedziela, 13 lis
17:00

VirtuosoMusicalScenariusz, muzyka i słowa – Matthew HardyTłumaczenie – Lesław Haliński (libretto), Przemysław Kieliszewski (teksty piosenek)Współpraca – Brian KiteOrkiestracja i aranżacje wokalne – Andrew FoxPremiera: 12 września 2020Ignacy Jan Paderewski.Polityk. Premier.

piątek, 7 paź
19:00

Spektakl solowy „Czarny to mój szczęśliwy kolor” to projekt-hybryda łączący teatr tańca, lecture performance, teatr fizyczny, groteskę, teatr dramatyczny i stand up, poruszający zagadnienia dezintegracji ciała w kryzysie zdrowia psychicznego